ลำเท็ง

  

ลำเท็ง Stenochlaena palustris (Burm.f.) Bedd.
วงศ์ : BLECHNACEAE
ชื่ออื่น : ปรงสวย, ผักยอดแดง, ผักกูดแดง, ผักกูดมอญ (กลาง); ลำมะเท็ง (ประจวบฯ, นครราชสีมา); ปากุ๊มะดิง (มลายู-ใต้)
เป็นพืชพวกเฟิร์น ลำต้นยาว แตกกิ่งแยกแขนง เลื้อยคลุมพื้นดินและพืชอื่น มีรากเกิดที่ลำต้นสำหรับใช้ยึดเกาะต้นไม้อื่น

ใบ เป็นใบประกอบ แบบขนนกปลายคี่ เรียงสลับ แผ่นใบรูปขอบขนาน ขนาด 15-30 x 30-70 ซม. ก้านใบยาว 10-15 ซม. ใบย่อย 20-30 ใบ เรียงสลับ รูปรีเรียวแคบ ก้านสั้น ขนาดของใบย่อย ไม่แน่นอน เฉลี่ย 3 x 15 ซม. ปลายใบเรียวแหลม ฐานใบกลม ขอบใบหยักไม่เป็นระเบียบ มีหนามแหลมคมที่ปลายหยัก เส้นใบตรงขนานกันเป็นระเบียบ ใบย่อยสร้างสปอร์รูปเรียบแคบ ขนาดไม่แน่นอน เฉลี่ย 0.3 x 20 ซม. ขอบใบม้วนขึ้นด้านบน ด้านล่างมีอับสปอร์สีน้ำตาลคลุมเต็มพื้นที่ ยกเว้นบริเวณเส้นกลางใบและขอบใบพบในบริเวณที่ดินค่อนข้างแข็ง น้ำท่วมถึงเป็นครั้งคราว ใบอ่อนกินได้

สรรพคุณ : รักษาอาการบวมของกล้ามเนื้อและแผลฟกช้ำดำเขียวรักษาอาการอัมพาต แก้นิ่ว

วิธีการปรุงยา : ยอดอ่อน ตำให้ละเอียดพอกบริเวณแผลทั้ง 5 (ราก, ลำต้น, ใบ, ดอก, ผล) ต้มดื่มเฉพาะน้ำ