การจัดสร้างปะการังเทียมด้วยวัสดุขนส่งสินค้า

ในปี 2001 ตู้ขนส่งสินค้าที่ทำจากเหล็ก ความยาว 20 ฟุต สูง 8 ฟุต จำนวน 100 ตู้ ได้ถูกบริจาคให้กับโครงการสร้างปะการังเทียมของ South Carolina เพื่อใช้ในการทดลอง ศึกษา ติดตาม และวิเคราะห์ประสิทธิผลของตู้ขนส่งสินค้าที่นำมาสร้างเป็นปะการังเทียม โดยตู้ขนส่งสินค้าที่นำมาจัดสร้างเป็นปะการังเทียมจะถูกเปิดด้านหัวและท้าย เพื่อให้สามารถผ่านเข้าออกได้ และเพื่อช่วยลดแรงดันที่เกิดจากกระแสน้ำต่อผนังตู้ โดยจะมีการทำความสะอาดก่อนจากนั้นจึงนำไปวางในทะเลรวมทั้งหมด 3 กองตามความลึกของน้ำ คือ ที่ระดับความลึก 50, 60 และ 80 ฟุต ซึ่งผลจากการติดตามหลังจากการจัดสร้างเป็นเวลา 1 ปี แสดงให้เห็นว่า 90 ของตู้ขนส่งสินค้ายังคงอยู่ในสภาพเดิมและวางอยู่ตำแหน่งเดิม สิ่งมีชีวิตสามารถเจริญเติบโตได้ทั้งด้านนอกและด้านในของตู้ และยังพบปลาหลายชนิด บริเวณรอบ ๆ ด้วย โดยจากการทดลองในครั้งนี้ประมาณการได้ว่า ตู้ดังกล่าวสามารถทำหน้าที่เป็นปะการังเทียมได้เหมือนกับตู้รถไฟ และตู้รถไฟบรรทุกสินค้า ที่มีการใช้กันในหลายๆ รัฐตลอดแนวชายฝั่งตะวันออกและภายในอ่าว

สำหรับประเทศไทย มีการสร้างปะการังเทียมด้วยตู้ขนส่งสินค้าเป็นครั้งแรกปี 2550 บริเวณชายฝั่งทะเลหมู่ที่ 6 ต.ขนอม อ.ขนอม จ.นครศรีธรรมราช โดยโรงไฟฟ้าขนอม ในเครือเอ็กโก กรุ๊ปได้ให้การสนับสนุนตู้ขนส่งสินค้าเก่าจำนวน 9 ตู้ และทำการตกแต่งดัดแปลงให้มีความเหมาะสมต่อการอยู่อาศัยของสัตว์น้ำก่อนการนำไปวางในทะเล และจะได้จัดทำต่อเนื่องให้ครบ 99 ตู้ ภายในปี พ.ศ. 2551

การจัดวางปะการังเทียมในครั้งนี้ยังได้รับการสนับสนุนเรือเครนจาก บริษัท ซีทราน พอร์ท จำกัด และการสนับสนุนพันธุ์สัตว์น้ำจากศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงชายฝั่งนครศรีธรรมราช และจังหวัดสงขลา ศูนย์วิจัยทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งอ่าวไทยตอนล่าง (จังหวัดสงขลา) อันได้แก่ พันธุ์ปลากะพงขาว พันธุ์กุ้งทะเล และพันธุ์เต่าทะเล จำนวนรวม 350,014 ตัวเพื่อนำมาปล่อยในโครงการนี้ด้วย

ในบางพื้นที่เช่นรัฐ New Jersey ตัดสินใจว่า ตู้ขนส่งสินค้าเป็นวัสดุที่ไม่มีความทนทาน และความมั่นคงพอที่จะนำมาใช้สร้างเป็นปะการังเทียม เนื่องจากครั้งหนึ่งได้มีเรือบรรทุกตู้ขนส่งสินค้าประมาณ 15 ตู้ ซึ่งข้างในบรรทุกสารเคมีที่เป็นสารหนู ได้จมลงในช่วงที่เกิดพายุ ห่างจากฝั่งของ Cape May, New Jersey เป็นระยะห่าง 15 ไมล์ จากการกู้ตู้สินค้าขึ้นมาพบว่าตู้สินค้าทั้งหมดที่ถูกกู้ขึ้นมาอยู่ในสภาพพื้นที่แตกหัก ของที่บรรทุกมาภายในมีการกระจายออกมาสู่สิ่งแวดล้อมภายนอก และยังมีตู้ขนส่งสินค้าบางตู้ที่สูญหายไปด้วย

การจัดสร้างปะการังเทียมด้วยวัสดุขนส่งสินค้า