วัสดุ Steel Railroad Hopper cars

ในเดือนมกราคม ปี 1994 มีโครงการจัดสร้างปะการังเทียมด้วยวัสดุรถไฟบรรทุกสินค้าที่ทำจากเหล็ก (Metal Hopper Cars) จำนวน 60 ตู้ ในพื้นที่เขตการปกครอง Lee รัฐ Florida โดยจัดวางที่ระดับความลึก 70, 80 และ 90 ฟุต จำนวน 20 ตู้ 24 ตู้ และ 16 ตู้ ตามลำดับ ซึ่งจากการสำรวจภายหลังการจัดวางไว้ประมาณ 2 ปีครึ่ง พบว่ากลุ่มของรถจำนวน 16 คันที่กองรวมกันที่ระดับความลึก 90 ฟุต ไม่มีการพังทลายหรือแตกหัก อีกทั้งยังเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของปลาหลายชนิด ขณะที่ความทนทานของวัสดุพบว่าอยู่ในระดับปานกลาง ผนังโลหะของตัวรถมีร่องรอยของการกัดกร่อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณรูที่เกิดจากการเจาะเพื่อให้น้ำผ่านเข้าออก และเมื่อเวลาผ่านไปพบว่าการกัดกร่อนบริเวณผิวนอกของวัสดุก็ยังคงเกิดขึ้น แต่ยังไม่ปรากฏผลกระทบที่เกิดต่อความแข็งแกร่งของโครงสร้าง

จากการเปรียบเทียบกับผลการสำรวจบริเวณตู้รถไฟ Hopper Cars จำนวน 2 คัน ซึ่งวางอยู่ห่างจากกองปะการังเทียมประมาณ 60 ฟุต ที่ระดับความลึก 90 ฟุต ในปี 1996 พบว่าความหลากหลายของจำนวนชนิดปะการังในบริเวณ Hopper Cars ทั้ง 2 คันนั้นมีค่าใกล้เคียงกับแนวปะการังกองใหญ่ แต่ปริมาณความชุกชุมมีน้อยกว่า ซึ่งคาดว่าน่าจะเกิดจากขนาดของโครงสร้าง และระยะห่างระหว่างรถแต่ละคันที่มีน้อยกว่า และยังพบว่ารอยเชื่อมตรงมุมของตัวรถเริ่มมีการแตกออก ทำให้เกิดสมมติฐานว่า วัสดุ Hopper Cars ที่วางอยู่อย่างเดี่ยวๆ จะได้รับแรงที่เกิดจากน้ำมากกว่า Hopper Cars ที่วางอยู่รวมกัน เนื่องจากมุมที่เกิดการวางวัสดุรวมกัน จะเป็นตัวทำให้น้ำเกิดการหักเห และความแรงลง การสำรวจ Hopper Cars อีกครั้งในเดือนธันวาคม ปี 2001 พบว่ารถส่วนใหญ่ยังอยู่ในสภาพที่ดี ไม่มีการบุบสลาย แต่มีบางคันอยู่ในสภาพไม่สมบูรณ์ ส่วนระดับประชากรของปลายังคงอยู่ในเกณฑ์ดี และจากการสำรวจปะการังเทียมที่ระดับความลึก 90 ฟุต ในวันที่ 21 เมษายน 2003 ภายหลังการวางเป็นเวลา 9 ปี พบว่ารูที่เกิดจากการผุกร่อนบริเวณด้านข้างของตัวรถเริ่มปรากฏให้เห็นชัดเจนขึ้น ลักษณะทางกายภาพของตัวรถเสื่อมลงประมาณ 50% ผนังรถมีการหลุดลอกออก ส่งผลให้สิ่งมีชีวิตพวกยึดเกาะมีน้อยลงตามมา