ขยะทะเล

ผลกระทบต่อระบบนิเวศแนวปะการัง

ผลกระทบขยะทะเลต่อระบบนิเวศแนวปะการัง

          ผลกระทบขยะทะเลต่อระบบนิเวศแนวปะการังทั้งอ่าวไทยและอันดามัน ได้แก่ บริเวณพื้นที่จังหวัดระยอง จังหวัดชลบุรี จังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดปัตตานี จังหวัดระนอง จังหวัดพังงา และจังหวัดภูเก็ต โดยกิจกรรมที่ก่อให้เกิดขยะตกค้างในแนวปะการังมากที่สุด คือ กิจกรรมชายฝั่งและนันทนาการ (ร้อยละ 57) ได้แก่ ขยะที่เกิดจากการอุปโภค บริโภค และผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ เช่น ขยะพลาสติก โลหะ แก้ว และผ้า รองลงมาคือ กิจกรรมทางน้ำและการประมง (ร้อยละ 38) ได้แก่ ขยะที่มาจากการทำประมง เช่น เชือก เอ็นตกปลา อวน และเหยื่อล่อ ส่วนประเภทขยะที่เกิดจากกิจกรรมการทิ้ง ได้แก่ ขยะประเภทยางรถยนต์ เครื่องใช้ไฟฟ้า และวัสดุก่อสร้าง กิจกรรมอื่น ๆ ได้แก่ ขยะประเภทท่อพีวีซี ไม้ไผ่ สายยาง รองเท้าแตะ รวมถึงขยะที่เกิดจากกิจกรรมวัสดุการแพทย์และสุขอนามัย เมื่อพิจารณาตามพื้นที่ พบว่าบริเวณหมู่เกาะสีชังและหมู่เกาะล้านเป็นพื้นที่ที่มีกิจกรรมการใช้ประโยชน์ในการท่องเที่ยวมาก ขยะที่พบในแนวปะการังส่วนใหญ่จึงเกิดจากกิจกรรมชายฝั่งและนันทนาการ ส่วนแนวปะการังในพื้นที่อื่น ๆ ได้แก่ จังหวัดระยอง จังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดปัตตานี จังหวัดระนอง จังหวัดพังงา และจังหวัดภูเก็ต ขยะที่พบส่วนใหญ่มาจากกิจกรรมทางน้ำและการประมง โดยประเภทวัสดุที่ก่อให้เกิดขยะตกค้างในแนวปะการังในภาพรวมทุกพื้นที่ ส่วนใหญ่เป็นพวกขวดแก้ว จำนววน 167 ชิ้น (ร้อยละ 22.5) และเชือก จำนวน 125 ชิ้น (ร้อยละ 16.9) 

ที่มา : สถานการณ์ทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งปี 2564