ขนาด
สถานการณ์การกัดเซาะชายฝั่ง จ.สมุทรปราการ
  • 12 พฤศจิกายน 2561
  • 778

สถานการณ์การกัดเซาะชายฝั่ง จ.สมุทรปราการ

          การกัดเซาะชายฝั่ง หมายถึง การเปลี่ยนแปลงของตะกอนบริเวณชายฝั่งที่ถูกพัดพาออกไปจากตำแหน่งเดิมโดยตัวกลางๆ เช่น กระแสคลื่น กระแสลม น้ำขึ้นน้ำลง หรือภัยธรรมชาติที่ทำให้ตัวกลางเหล่านี้มีความรุนแรงมากกว่าปกติ นอกจากนี้การกัดเซาะอาจเกิดปริมาณตะกอนในแม่น้ำที่ไหลออกสู่ทะเลลดลง ทำให้ระบบหมุนเวียนของตะกอนไม่อยู่ในสภาวะสมดุลจึงส่งผลให้มีการกัดเซาะชายฝั่งมากขึ้น

สถานภาพการกัดเซาะชายฝั่งในอดีต
          จากการศึกษาข้อมูลการเปลี่ยนแปลงพื้นที่ชายฝั่ง ปัญหาการกัดเซาะชายฝั่ง ร่วมกับการดำเนินการก่อสร้างโครงสร้างทางวิศวกรรม เพื่อแก้ไขปัญหาการกัดเซาะชายฝั่ง โดยหน่วยงานต่างๆ โดยสามารถสรุปสถานภาพการกัดเซาะชายฝั่งที่ผ่านมาของจังหวัดสมุทรปราการได้ดังนี้
          สถานภาพและการเปลี่ยนแปลงพื้นที่ชายฝั่ง พ.ศ. 2550 และ 2555 พบว่าชายฝั่งทะเลจังหวัดสมุทรปราการ ถูกกัดเซาะเป็นระยะทางประมาณ 3.52 กิโลเมตร มีแนวชายฝั่งที่ได้รับผลกระทบจากการกัดเซาะชายฝั่ง ครอบคลุมพื้นที่ 7 ตำบล ได้แก่ ตำบลบางพระ ตำบลศรีราชา ตำบลสุรศักดิ์ อำเภอศรีราชา
ตำบลบางละมุง ตำบลนาเหลือ อำเภอบางละมุง ตำบลนาจอมเทียน และตำบลพลูตาหลวง อำเภอสัตหีบในการสำรวจการป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งกรุงเทพมหานคร โดยใช้โครงสร้างป้องกันการกัดเซาะ พบว่ามีการก่อสร้างโครงสร้างที่ติดชายฝั่ง ส่วนใหญ่เป็นโครงสร้างการปักไม้ไผ่ชะลอคลื่น ที่ดำเนินการโดยภาครัฐ ซึ่งก่อสร้างในระยะเวลาต่างๆ กัน ตามแต่งบประมาณประจำปีนั้นๆ

สถานภาพการกัดเซาะชายฝั่งปัจจุบัน
          จังหวัดสมุทรปราการ ได้มีการดำเนินการแก้ไขด้วยโครงสร้างรูปแบบต่างๆ และบางพื้นที่เป็นพื้นที่ที่มีการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาลตามธรรมชาติ โดยมีระยะทางแนวชายฝั่งประมาณ 57.40 กิโลเมตร ซึ่งลักษณะชายฝั่งแยกเป็นหาดโคลน ระยะทางประมาณ 55.16 กิโลเมตร และปากแม่น้ำ ระยะทางประมาณ 2.24 กิโลเมตร
          นอกจากนี้ยังสามารถจำแนกสถานการณ์ตามแนวชายฝั่งออกเป็น พื้นที่กัดเซาะรุนแรง (มากกว่า5 เมตร/ปี) 7.30 กิโลเมตร พื้นที่กัดเซาะน้อย (น้อยกว่า 1 เมตร/ปี) 0.21กิโลเมตร พื้นที่มีการดำเนินการแก้ไขแล้ว 44.80 กิโลเมตร พื้นที่สมดุล 2.84 กิโลเมตร และพื้นที่ปากแม่น้ำ 2.24 กิโลเมตร

แผนงาน/โครงการป้องกันและแก้ไขปัญหาการกัดเซาะชายฝั่ง
          โครงสร้างการป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งจากการรวบรวมแผนงาน/โครงการ จากหน่วยงานภาครัฐส่วนกลาง ได้แก่ กรมเจ้าท่า กรมโยธาธิการและผังเมือง หน่วยงานส่วนท้องถิ่น เพื่อนำมาประกอบการการแก้ไขปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งจังหวัดกรุงเทพมหานครในช่วงปีพ.ศ. 2561-2565
          จากผลการสำรวจพบว่า พื้นที่ชายฝั่งของจังหวัดสมุทรปราการ มีแนวชายฝั่งที่ได้รับผลกระทบจากการกัดเซาะชายฝั่งระดับรุนแรง (มากกว่า5 เมตร/ปี) ครอบคลุม๓ตำบล ได้แก่ ตำบลบางบ่อ และตำบลบางปู อำเภอเมืองสมุทรปราการ และตำบลแหลมฟ้าผ่า อำเภอพระสมุทรเจดีย์ ระยะทางประมาณ 7.30 กิโลเมตร และพื้นที่กัดเซาะน้อย (น้อยกว่า 1 เมตร/ปี) ครอบคลุม 1 ตำบล คือ ตำบลบางปู อำเภอเมืองสมุทรปราการ ระยะทางประมาณ 0.21 กิโลเมตร


ข้อมูลชายฝั่งและการจัดการป้องกันแก้ไขการกัดเซาะจังหวัดสมุทรปราการ ปี พ.ศ. 2560


ข้อมูลลักษณะทางกายภาพจังหวัดสมุทรปราการปี พ.ศ. 2560


ข้อมูลสถานการณ์ชายฝั่งจังหวัดสมุทรปราการ ปี พ.ศ. 2560


การสำรวจโครงสร้างป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งจังหวัดสมุทรปราการ ปี พ.ศ. 2560


สภาพพื้นที่ชายฝั่งเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 2558 จังหวัดสมุทรปราการซึ่งถูกจัดอยู่ในพื้นที่วิกฤต


แผนงาน/โครงการป้องกันและแก้ไขปัญหาการกัดเซาะชายฝั่ง ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2561-2565

ปรับปรุงข้อมูล ณ วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561
องค์ความรู้ที่น่าสนใจ
  • คลื่นย้อนกลับ Rip Currents
    กระแสน้ำรูปเห็ด
  • พ.ร.บ. ทช.
    พ.ร.บ. ทช.
  • ปะการังเทียม
    ปะการังเทียม
  • อาณาเขตทางทะเล
    ประเทศไทย มีอาณาเขตทางทะเล (maritime zone) ตามอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ. 1982 กว่า 350,000 ตารางกิโลเมตร ซึ่งมากกว่า 2 ใน 3 ของอาณาเขตทางบก ที่มีอยู่ประมาณ 513,000 ตารางกิโลเมตร โดยมีความยาวของชายฝั่งทะเล ทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน รวมถึงช่องแคบมะละกาตอนเหนือ รวมความยาวชายฝั่งทะเลในประเทศไทยทั้งสิ้นกว่า 3,148.23 กิโลเมตร ครอบคลุม 23 จังหวัด
  • ป่าชายเลน
    ป่าชายเลน
  • ThaiToxicMarineLife
    ThaiToxicMarineLife
  • เกาะในประเทศไทย
    เกาะ หมายถึง บริเวณที่ดิน หิน หรือทรายที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ ล้อมรอบด้วยน้ำและอยู่เหนือน้ำตลอดเวลา ทั้งนี้เกาะอาจอยู่ในทะเล แม่น้ำ หรือที่ลุ่มขัง เช่น บึง หรือทะเลสาบก็ได้
  • วาฬบรูด้า
    วาฬบรูด้า
  • แมงกะพรุนพิษ
    เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง จัดอยู่ในไฟลัมไนดาเรีย (Cnidaria) เช่นเดียวกันกับดอกไม้ทะเล (sea anemones) และปะการัง แมงกะพรุนที่พบได้บ่อยที่สุดจัดอยู่ในกลุ่ม Scyphozoa