Uncategorized

เรือไฟเบอร์กลาสและเบ้าพิมพ์เรือ

วัตถุดิบที่นำมาใช้ในการสร้างตัวเรือมีการเปลี่ยนแปลงเรื่อยมาตลอดช่วง 4 ทศวรรษที่ผ่านมา ตั้งแต่วัสดุที่เป็นไปได้จนวัสดุที่เป็นไฟเบอร์กลาส ซึ่งเฉพาะในรัฐ Florida พบว่ามีเรือที่ได้ลงทะเบียนมากกว่า 710,000 ลำ ส่วนใหญ่เป็นเรือที่ใช้ในการตกปลาทะเลเพื่อนันทนาการและเมื่อมีเรือแบบใหม่ ๆ ออกมาสู่ตลาดมากขึ้น ทำให้เรือรูปแบบเก่า ๆ เริ่มล้าสมัยและเลิกใช้งานไป ทำให้จำนวนของเรือเก่าที่ล้าสมัย หรือไม่สามารถออกสู่ทะเลได้ หรือที่ไม่ได้รับการดูแลรักษาเพิ่มจำนวนมากขึ้น จนก่อให้เกิดปัญหาในเรื่องการกำจัดวัสดุเหล่านั้น เนื่องจากเป็นวัสดุที่ไม่มีใครต้องการ การเคลื่อนย้ายวัสดุเพื่อนำไปฝังก็มีค่าใช้จ่ายที่สูง จนบางครั้งบริษัทเจ้าของเรือต้องตัดตัวเรือออกเป็นชิ้น ๆ เพื่อความสะดวกในการขนย้ายไปฝั่ง

ในปี 1992 มีการประมาณว่าเฉพาะในรัฐ Florida มีเรือเก่าจำนวนมากกว่า 3,000 ลำ ซึ่งในช่วง 10 กว่าปีที่ผ่านมารัฐ Florida ได้อนุมัติเงินกว่า 2,500,000 ดอลลาร์ เพื่อจัดการกับปัญหาดังกล่าว นอกเหนือจากนั้นก็มีการลากออกไปทิ้งบริเวณนอกชายฝั่ง จนกระทั่งบริษัทเจ้าของเรือได้เสนอโครงการจัดสร้างปะการังเทียมด้วยวัสดุดังกล่าวขึ้น ซึ่งในช่วงหลายปีที่ผ่านมามีวัสดุเรือไฟเบอร์กลาสปริมาณมาก ที่ถูกเคลื่อนย้ายออกไปนอกชายฝั่ง และจัดสร้างเป็นปะการังเทียมในพื้นที่รัฐ Alabama และ Florida โดยส่วนใหญ่เป็นเรือที่ได้รับมาจากการบริจาค

ที่ผ่านมาการนำเรือไฟเบอร์กลาสไปทิ้งเป็นปะการังเทียมในอเมริกา จะต้องขึ้นอยู่กับ Army Corps Engineering District ซึ่งใน Philadelphia และ Jacksonville Army Corps Districts ไม่อนุญาตให้มีการใช้เรือไฟเบอร์กลาสไปทิ้งเป็นปะการังเทียมมาตั้งแต่ปี 1995 แต่ก็ยังมีเอกชนบางกลุ่มในรัฐ Florida ที่ลักลอบนำเรือดังกล่าวไปทิ้งเป็นปะการังเทียมในช่วงเวลากลางคืน ส่วนในรัฐ Alabama การนำเรือไฟเบอร์กลาสไปสร้างเป็นปะการังเทียมยังสามารถดำเนินการได้อย่างถูกกฎหมาย แต่ต้องผ่านการตรวจสอบขั้นพื้นฐานก่อน จนกระทั่งปัจจุบันพบว่าไม่มีรัฐใดในอเมริกาที่ให้การสนับสนุนในการนำเรือไฟเบอร์กลาสไปใช้สร้างปะการังเทียมในโครงการต่าง ๆ

ในอดีตที่ผ่านมามีการสนับสนุนการใช้เรือไฟเบอร์กลาส และเบ้าพิมพ์เรือ (Boat molds) มาสร้างเป็นปะการังเทียมในหลายพื้นที่ของอเมริกา เช่น บริเวณเมือง 4 เมืองของรัฐ Florida ได้แก่เมือง Manatee (วัสดุเบ้าพิมพ์เรือ, ปี 1987) เมือง Gulf (วัสดุเรือไฟเบอร์กลาส, ปี 1993) เมือง St. Lucie (วัสดุเรือไฟเบอร์กลาส, ปี 1988) เมือง Wakulla (วัสดุเบ้าพิมพ์เรือ, ปี 1992) ในรัฐ Alabama คือเมือง Dale (วัสดุเรือไฟเบอร์กลาส, ต้นยุค 1980) และในรัฐ Mississippi (ปี 1994) โดยใช้เรือจับกุ้งที่ทำด้วยไฟเบอร์กลาส ความยาว 50 ฟุต ตัดออกเป็น 2 ซีก และไม่มีการนำโฟมที่อยู่ระหว่างโครงเรือชั้นนอกและชั้นในออก ซึ่งผลหลังการจัดวางคือครึ่งหนึ่งของตัวเรือได้จมอยู่นอกพื้นที่ ส่วนอีกครึ่งหนึ่งลอยหายไปกับน้ำ

จากข้อมูลเกี่ยวกับความมั่นคง และความทนทานของเรือไฟเบอร์กลาส และเบ้าพิมพ์เรือที่นำมาใช้สร้างเป็นปะการังเทียม ซึ่งมีการบันทึกไว้บ้างนาน ๆ ครั้ง เสนอแนะว่า เรือไฟเบอร์กลาส และเบ้าพิมพ์เรือสามารถทำหน้าที่เป็นปะการังเทียมได้ที่ระลึก ความลึกไม่เกิน 100 ฟุต โดยจะต้องมีการถ่วงน้ำหนักหรือมัดไว้เป็นอย่างดี แต่จากการสำรวจปะการังเทียมที่สร้างด้วยเรือ fiberglass boat hulls ที่ถูกมัดรวมเข้าด้วยกัน และถูกมัดไว้กับเรือที่เป็นเหล็ก บริเวณนอกชายฝั่งเมือง Dade รัฐ Florida ที่ระดับความลึก 47 ฟุต ซึ่งวางไว้เมื่อปี 1975 พบว่าเรือดังกล่าวไม่สามารถทนอยู่ในทะเลได้นาน เนื่องจากคลื่นและกระแสน้ำได้ทำให้สายเคเบิลที่มัดอยู่เลื่อยตัวโครงสร้างออกเป็นชิ้นเล็ก ๆ และลอยหายไปจากบริเวณที่ผูกไว้

การจัดสร้างปะการังเทียมด้วยวัสดุเรือไฟเบอร์กลาสและเบ้าพิมพ์เรือ ที่ผ่านมาพบว่าวัสดุดังกล่าวดึงดูดสิ่งมีชีวิตพวกยึดเกาะได้น้อยมาก ดังตัวอย่างเช่น การสำรวจสิ่งมีชีวิตบนพื้นผิววัสดุเรือไฟเบอร์กลาสที่มีการถ่วงน้ำหนักไว้จำนวน 48 ลำที่จมเป็นปะการังเทียม บริเวณนอกชายฝั่งเมือง Wakulla รัฐ Florida ที่ระดับความลึก 55 ฟุต ภายหลังการจัดวางเมื่อเดือนมกราคม 1992 เป็นเวลา 16 เดือน พบว่าการเกาะของกลุ่มสิ่งมีชีวิตบนผิวไฟเบอร์กลาสมีน้อยมาก เมื่อเทียบกับบนผิวคอนกรีตของฐานสะพาน ที่วางอยู่ที่ระดับความลึก 30 ฟุต ที่ถูกนำไปวางไว้ในเวลาเดียวกัน ซึ่งสอดคล้องกับการสำรวจในเมือง Manatee รัฐ Florida หลังการจัดสร้างฯ เป็นเวลา 3 ปี ที่พบว่ามีสัตว์หน้าดินมาเกาะบนผิววัสดุน้อยมาก และส่วนใหญ่เป็นพวกที่มาลงเกาะใหม่ ๆ

ข้อดี – ข้อเสียของการสร้างปะการังเทียมด้วยวัสดุหรือไฟเบอร์กลาส มีดังนี้

ข้อดี
- สามารถหาได้ง่าย เนื่องจากมีเรือเก่าจำนวนมากที่ถูกวางทิ้งโดยไม่ได้ใช้ประโยชน์

ข้อเสีย
- เรือไฟเบอร์กลาสที่ปราศจากการเตรียมการที่ดี เช่น การถ่วงน้ำหนัก หรือการผูกมัดวัสดุ อาจทำให้เกิดปัญหาการลอยตัวของวัสดุใต้ผิวน้ำ หรือการถูกพัดขึ้นมาเกยบนชายหาด ซึ่งอาจก่อให้เกิดอันตรายต่อการเดินเรือและชีวิตได้ อีกทั้งยังเป็นการเสียเวลาและทรัพยากรอีกด้วย
- ความไม่มั่นคง และไม่ทนทานของวัสดุ อาจก่อให้เกิดประโยชน์ในฐานะปะการังเทียมได้ในระยะสั้น เมื่อโดนพายุอาจทำให้ชิ้นส่วนวัสดุแตกหัก หลุดลอย และเคลื่อนที่ออกจากบริเวณได้
- การเคลื่อนย้ายวัสดุไฟเบอ์กลาสที่มีการถ่วงน้ำหนักแล้วไปยังบริเวณที่จะจัดวาง จำเป็นต้องใช้เรืออีกลำลาก ซึ่งอาจก่อให้เกิดอันตรายต่อลูกเรือได้ เนื่องจากการจมของวัสดุก่อนถึงตำแหน่งที่ต้องการ

ข้อเสนอแนะ
- เรือไฟเบอร์กลาส หรือเบ้าพิมพ์เรือ (boat molds) ที่ใช้สร้างเป็นปะการังเทียม ควรมีการสร้างน้ำหนักด้วยคอนกรีตในปริมาณที่เหมาะสมก่อนการจัดวาง เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาการลอยตัวของวัสดุใต้ผิวน้ำ หรือการถูกลมพัดขึ้นมาเกยบนชายหาด