ขนาด
ประโยชน์ของปะการังเทียม
  • 11 กรกฎาคม 2556
  • 342

เป็นแหล่งทดแทนประชากรสัตว์น้ำ

          การทดแทนประชากรสัตว์น้ำ (recruitment) คือ การที่สัตว์น้ำรุ่นใหม่เจริญเติบโตขึ้นมาจนได้ขนาดหรือมีอายุมากพอที่จะมารวมกับสต็อกเดิมของสัตว์น้ำที่สามารถทำการประมงได้ (usable) ทำให้สัตว์น้ำในกลุ่มดังกล่าวมีโอกาสที่จะถูกทำการประมงหรือถูกจับได้ ดังนั้นการทดแทนประชากรสัตว์น้ำจะเป็นปัจจัยทางบวกที่สามารถช่วยให้ประชากรสัตว์น้ำคงอยู่ได้โดยไม่สูญพันธุ์ เนื่องจากการตายโดยธรรมชาติหรือลดน้อยลงจากการประมง (ทวนทอง, 2543) โดยส่วนใหญ่ตัวอ่อนของสิ่งมีชีวิตในทะเลจะดำรงชีวิตแบบแพลงก์ตอน ทำให้ประชากรของสัตว์ทะเลในระยะนี้มีการถูกล่าและมีอัตราการตายสูง สิ่งมีชีวิตในทะเลจึงมีการผลิตตัวอ่อนออกมาเป็นจำนวนมากเพื่อที่จะทำให้สิ่งมีชีวิตเหล่านี้สามารถดำรงพันธุ์อยู่ได้ ตัวอ่อนของสิ่งมีชีวิตในทะเลบางชนิด เช่น ตัวอ่อนของปะการัง หอย ฟองน้ำ เป็นต้น เมื่อเวลาผ่านไปช่วงหนึ่งจะหาพื้นที่ลงเกาะ แต่ถ้าในบริเวณนั้นมีพื้นที่ยึดเกาะไม่เพียงพอหรือพื้นที่มีลักษณะไม่เหมาะสมต่อการลงเกาะตัวอ่อนของสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ก็อาจจะมีอัตราการตายสูง (Bernabé and Bernabé-Quet, 1997) การสร้างปะการังเทียมจึงเป็นการเพิ่มโอกาสการรอดให้แก่ตัวอ่อนสัตว์น้ำเหล่านี้ ซึ่งเป็นการเพิ่มพื้นที่สำหรับที่ลงเกาะของสิ่งมีชีวิตเกาะติด และยังเป็นแหล่งฟักไข่ของปลา เป็นแหล่งหลบภัยจากผู้ล่าของลูกปลาวัยอ่อน ทำให้ตัวอ่อนของสิ่งมีชีวิตเหล่านี้มีโอกาสรอดสูง และส่งผลให้มีการทดแทนตามธรรมชาติได้มากขึ้น Perkol-finkel และ Benayahu (2007) กล่าวว่า ความแตกต่างของการทดแทนประชากรสิ่งมีชีวิตจำพวกเกาะติดในแต่ละบริเวณขึ้นอยู่กับปัจจัยสิ่งแวดล้อมทั้งทางกายภาพและชีวภาพ เช่น กระแสน้ำ ปริมาณตะกอน ความสามารถในการลงเกาะของตัวอ่อน เป็นต้น จากการศึกษาเปรียบเทียบความแตกต่าง การทดแทนประชากรสิ่งมีชีวิตจำพวกเกาะติดในบริเวณที่มีการสร้างปะการังเทียม (Pyramid Reef) และบริเวณแนวปะการังธรรมชาติ (Dolphin Reef) บริเวณตอนเหนือของอ่าว Eilat ประเทศอิสราเอล โดยใช้แผ่นล่อการลงเกาะขนาด 11.5x20.5x1.5 เซนติเมตร ไปวางไว้บริเวณที่มีการสร้างปะการังเทียมและบริเวณแนวปะการังธรรมชาติ จากการติดตามผลเป็นระยะเวลา 18 เดือน พบว่าการทดแทนประชากรสิ่งมีชีวิต ในบริเวณที่มีการสร้างปะการังเทียมและบริเวณแนวปะการังธรรมชาติ มีความแตกต่างกันทั้งชนิดและความชุกชุมของสิ่งมีชีวิต คือ บริเวณแนวปะการังธรรมชาติมีการทดแทนประชากร (ปริมาณการปกคลุม) ของปะการังแข็งมากกว่าบริเวณแนวปะการังเทียม โดยเฉพาะปะการังในวงศ์ Pocilloporidae สกุล Stylophora และ Pocillopora เป็นต้น เนื่องจากบริเวณแนวปะการังธรรมชาติมีลักษณะปัจจัยสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการลง-เกาะและเจริญเติบโตของตัวอ่อนปะการังมากกว่าในบริเวณปะการังเทียมส่วนในบริเวณที่มีการสร้างปะการัง-เทียม พบว่า มีการทดแทนของประชากรสิ่งมีชีวิตเกาะติดจำพวกกรอง กินตะกอนแขวนลอย ได้แก่ ไบรโอซัว หอยสองฝา ฟองน้ำ และทูนิเคต มากกว่าบริเวณแนวปะการังธรรมชาติ เนื่องจากบริเวณแนวปะการังเทียมมีปริมาณการตกตะกอนสูงกว่าบริเวณแนวปะการังธรรมชาติทำให้บริเวณดังกล่าวมีสิ่งมีชีวิตเกาะติดจำพวกกรอง-กินตะกอนแขวนลอยมากกว่าปะการังแข็ง

องค์ความรู้ที่น่าสนใจ
  • กัดเซาะชายฝั่ง
    ประเทศไทยมีชายฝั่งทะเลยาวประมาณ 3,151 กิโลเมตร ครอบคลุมจังหวัดชายฝั่งทะเล 23 จังหวัดโดยชายฝั่งทะเลด้านอ่าวไทย มีความยาว 2,040 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 17 จังหวัด และชายฝั่งทะเลด้านอันดามัน มีความยาว 1,111 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ชายฝั่งทะเลรวม 6 จังหวัด
  • ปะการัง
    เป็นแนวหินปูนใต้ทะเลในระดับน้ำตื้นที่แสงแดดส่องถึง หินปูนดังกล่าวเป็นผลมาจากการเจริญเติบโตของปะการังหลายๆ ชนิด นอกจากนี้ ยังมีสิ่งมีชีวิตอื่นๆ
  • ปลานกแก้ว
    ปลานกแก้ว
  • สมุทรศาสตร์
    สมุทรศาสตร์
  • พะยูน
    พะยูน
  • ปะการังเทียม
    ปะการังเทียม
  • เต่าทะเล
    เต่าทะเล
  • วาฬบรูด้า
    วาฬบรูด้า
  • ขยะทะเล
    ขยะทะเล