ขนาด
Uncategorized

ข้อกำหนดและกฎหมายหลัก

The Ramsar Convention ได้กำหนดหลักเกณฑ์การจัดลำดับความสำคัญของพื้นที่ชุ่มน้ำระดับนานาชาติ ได้แก่   1)   ประเมินจากความเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่เป็นตัวแทนที่ดีหรือมีเอกลักษณ์เฉพาะเป็นตัวอย่างที่ดี หรือตัวแทนที่ดีของพื้นที่ธรรมชาติหรือใกล้เคียงธรรมชาติ บ่งชี้ลักษณะทางชีวภูมิศาสตร์ของภูมิภาคนั้นๆ หรือที่พบเห็นโดยทั่วไปในเขตชีวภูมิศาสตร์มากกว่าหนึ่งเขต หรือมีบทบาทสำคัญทางอุทกวิทยา ชีววิทยาหรือนิเวศวิทยา ในขบวนการทางธรรมชาติของระบบลุ่มน้ำหรือชายฝั่งทะเลที่มีพื้นที่หรือความยาวอยู่ในพรมแดนมากกว่าหนึ่งประเทศ หรือเป็นพื้นที่ประเภทพื้นที่ชุ่มน้ำประเภทที่หายากหรือไม่ธรรมดาในเขตชีวภูมิศาสตร์นั้น   2)   ประเมินจากพืชและสัตว์ในพื้นที่ชุ่มน้ำ กล่าวคือ เป็นถิ่นที่พบเห็นการอยู่รวมกันของชนิดพันธุ์หรือสายพันธุ์ของพืชและสัตว์ที่หายากและมีแนวโน้มที่จะสูญพันธุ์หรือใกล้จะสูญพันธุ์ ชนิดใดชนิดหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งชนิดในจำนวนหนึ่ง ยังมีคุณค่าพิเศษต่อการดำรงไว้ของพรรณพืชและพันธุ์สัตว์ในพื้นที่นั้น หรือมีคุณค่าพิเศษในฐานะที่เป็นที่อยู่อาศัยของพืชและสัตว์ในช่วงสำคัญของวงจรชีวิตหรือมีคุณค่าพิเศษสำหรับชนิดหรือสังคมของพืชและสัตว์เฉพาะถิ่น   3)   ประเมินจากนกน้ำ กล่าวคือ พบเห็นนกน้ำ 20,000 ตัวได้เสมอ หรือพบเห็นนกน้ำได้จำนวนหนึ่งเป็นประจำ เป็นนกในกลุ่มสำคัญซึ่งเป็นดัชนีบ่งชี้คุณค่าความอุดมสมบูรณ์หรือความหลากหลายของพื้นที่ชุ่มน้ำ หรือกรณีที่มีข้อมูลประชากรของนกน้ำ เป็นพื้นที่ที่มีจำนวนนกน้ำชนิดใดชนิดหนึ่ง คิดเป็นร้อยละ 1 ของประชากรนกน้ำทั้งหมดในชนิดพันธุ์หรือสายพันธุ์นั้น   4)   ประเมินจากปลา กล่าวคือ เป็นถิ่นที่อยู่ของปลาจำนวนมากซึ่งเป็นสายพันธุ์ ชนิดพันธุ์หรือครอบครัวปลาพื้นเมือง มีความสำคัญต่อช่วงชีวิตของปลา การดำรงอยู่ร่วมกันของปลาชนิดต่างๆ หรือมีประชากรปลาซึ่งถือว่าเป็นประโยชน์หรือมีผลผลิตที่มีคุณค่าที่ได้รับจากพื้นที่ หรือเป็นแหล่งอาหาร ถิ่นที่หากินสำคัญของปลา เป็นแหล่งวางไข่ที่เจริญเติบโตของลูกปลา และ/หรือเป็นเส้นทางอพยพของประชากรปลา ทั้งที่อยู่ในเขตพื้นที่นั้นและที่มาจากแหล่งอื่น