นิยามและการประกาศ

พื้นที่คุ้มครองโบราณคดีใต้ทะเลให้ความคุ้มครองทางวัฒธรรม เช่น ซากเรือจม ประภาคาร และสะพานท่าเรือ เป็นต้น โดยอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 ได้กำหนดจำกัดความของโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ สิ่งเทียมโบราณวัตถุและสิ่งเทียมศิลปวัตถุ ซึ่งเกี่ยวข้องกับพื้นที่คุ้มครองทางทะเลในรูปแบบของพื้นที่คุ้มครองโบราณคดีใต้ทะเล ซึ่งในพระราชบัญญัตินี้ให้ความสำคัญในการขึ้นทะเบียนแหล่งและการบริหารจัดการควบคุมดูแล

โดยประเทศไทยมีการประกาศคุ้มครองพื้นที่โบราณคดีใต้ทะเล เช่น ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ ลงวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 เรื่อง กำหนดบริเวณท้องทะเลอ่าวไทย ท้องที่จังหวัดชลบุรี เป็นบริเวณห้ามงมค้นหาโบราณวัตถุ หรือศิลปวัตถุ ตามพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ หรือศิลปวัตถุและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 (อนุวัฒน์, 2551)