ทุ่นฐานซีเมนต์ลอยน้ำ

ทุ่นฐานซีเมนต์ลอยน้ำ
ปี พ.ศ. 2546 นายสุวรรณ พิทักษ์สินธร สำนักอุทยานแห่งชาติได้ออกแบบทุ่นฐานซีเมนต์เพื่อการจอดเรือขนาดใหญ่เป็นครั้งแรก ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลันและอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์

ส่วนประกอบของทุ่น
ทุ่นลอยหลัก ทรงกลมสีเหลือง ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 80 เซนติเมตร ทำด้วยพลาสติก Polyethylene ภายในบรรจุด้วย Polyurethane Foam นอกจากนี้ยังมีการปรับปรุงตัวทุ่นให้หนามากขึ้นรวมทั้งใส่ทรายเข้าไปด้านล่างเพื่อให้ทุ่นตั้งตรงขึ้น สายยึดโยง เป็นเชือก Polypropylene ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 38 มิลลิเมตร โดยแบ่งออกเป็น 3 เส้น คือ เชือกเส้นที่ติดกับตัวทุ่น เชือกที่ติดกับฐานยึดทุ่น และเชือกเส้นกลางเชื่อมระหว่าง 2 เส้น ฐานยึดทุ่น เป็นคอนกรีตเสริมเหล็กหล่อเป็นรูปกล่องขนาด 3 X 3 X 1.9 เมตร มีความหนาประมาณ 10 เซนติเมตร เพื่อให้สามารถลอยน้ำและลากจูงไปบนผิวน้ำไปยังจุดติดตั้งได้ ด้านบนเป็นห่วงเหล็กขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 30 เซนติเมตร โผล่จากผิวพื้นด้านบนสำหรับเชือกร้อยผ่าน ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 นายสุวรรณ พิทักษ์สินธร ได้พัฒนาทุ่นฐานซีเมนต์เพื่อให้เป็นแบบทุ่นมาตรฐานของกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช โดยทุ่นลอยหลักและเชือกมีสีและขนาดต่างกันเพื่อให้ผู้ใช้จำแนกขนาดทุ่นได้ง่าย

ข้อดีของทุ่นฐานซีเมนต์ลอยน้ำ
เป็นทุ่นที่สมารถดำเนินการได้สะดวก สามารถลดขั้นตอนการปฏิบัติงานใต้น้ำได้ มีวัสดุฐานที่คงทนแข็งแรงไม่ทำอันตรายต่อแนวปะการัง และสามารถดำเนินการได้ดีในพื้นที่ที่เป็นแนวทรายหรือ แนวทรายปะการัง

ข้อจำกัดของทุ่นฐานซีเมนต์ลอยน้ำ
ต้องใช้ความระมัดระวังสูงในการเคลื่อนย้าย เนื่องจากมีโอกาสที่ทุ่นจะเสียหายจากการขนส่ง และจมลงก่อนจะถึงจุดหมาย นอกจากนี้น้ำหนักของฐานทุ่นเมื่ออยู่ใต้น้ำอาจจะไม่เพียงพอสำหรับเรือขนาดใหญ่ ถ้าต้องการความแข็งแรงเพิ่มเติมจะต้องเติมทรายเข้าไปในฐานทุ่น ซึ่งต้องอาศัยเครื่องมือ และนักดำน้ำที่มีประสบการณ์